ఇంటెల్ " లేడీ "

Wednesday, September 28, 2016


అత్తయ్యా అత్తయ్యా
................
ఏంటో కట్ అయినట్టుంది చూడండి..
అమ్మా అమ్మా
.............
అమ్మ ఫోన్ కనెక్ట్ కావట్లేదు.  అంటూ బుజ్జాయి ఫోన్ కి ట్రయి చేస్తున్నారు. . 

ఫోన్ కార్డులు కొనుక్కుని గంటలు గంటలు మాట్లాడ్డం అలవాటయ్యింది మా ఇద్దరికీ. ఈ మధ్యనే ఎందుకో సరిగా మాట్లాడడం అవట్లేదు. ఫోన్ మాటిమాటికీ కట్ అవుతోంది. వర్షాల వల్లనో ఎక్కువమంది మాట్లాడే టయిములో మాట్లాడడం వల్లనో అని రీసనింగ్స్ ఇచ్చుకుంటున్నాం గానీ అలా ఎందుకు కట్ అవుతోందో తెలియదు. ఆరా తీస్తే ఫోన్ కింద పడిందని తెలిసింది. ఒక స్నేహితురాలు వెళుతుంటే ఫోను కొని పంపించాము. అది అంది ఉంటుందీపాటికి వాడేస్తూ ఉంటారు మళ్ళీ మామూలుగా మాట్లాడేసుకోవచ్చని వెయిటింగు .

మాటలంటే గంటలు గంటలు మాట్లాడేస్తా కానండీ నేను టెక్నాలజీ లో పరమ పూరు. నాకు ఓల్డు ఈస్ గోల్డు. నా చిట్టి ఫోన్ ని వాడేస్తానే తప్ప కొత్తవి కొనుక్కోమంటే కోపమొచ్చేస్తుంది. కంఫర్టు ముఖ్యం పాతది బానే పనిచేస్తున్నప్పుడు కొత్తది మార్కెట్లోకి వచ్చిందని కొనెయ్యడమేనా అని చిరాకు పడిపోతాను కూడా. మొన్ననే కొత్తగా కెమేరా ఉన్న ఫోన్ లు వచ్చాయని అంటగట్టాడు రోజర్స్ వాడు. ఎవరో ఇంటికెళుతుంటే మా చెల్లికి పంపేసా అప్పుడెప్పుడో మాటల్లో కెమేరా ఫోన్ భలే ఉంటుందక్కా  అందని.


అమ్మా నీ ఫోన్ కి ఏమయింది.

కింద పడి విరిగింది గా నాన్నా అప్పుడప్పుడు లూస్ కనెక్షన్ అవుతుంటుంది

అదేంటీ కొత్త ఫోన్ ఇంకా వాడట్లేదా


ఇంకా లేదు 

అదేంటి అమ్మా మొన్న శాంతి గారితో పంపించిన ఫోన్ ఏమయ్యిందీ

ఏమో నాన్నా  అదిక్కడ అన్లాక్ అవలేదు..

అయ్యో అలాగా...నీ కోడలు  వస్తోందిగా ఇంకోటి ఇక్కడ అన్లాక్ చేయించి పంపుతాలే.అప్పటి వరకూ బుజ్జాయి ఫోన్ కి చేస్తుంటాము ..

అలాగేలే నాన్నా తొందరేమీలేదు

అలా మరో వారం లో నేను బయల్దేరి వెళ్ళిన  నా భారత దేశ యాత్ర  మీకు తెలుసు కదా !


అలా వెళుతూ వెళుతూ మా సీతయ్య కొనిఅన్లాక్ చేయించి ఇచ్చిన ఫోన్ ఒకటి పట్టుకెళ్ళా..బట్ ఎందుకో అది కూడా అక్కడ పని చేయ్యలేదు. బజార్లో నాలుగైదు చోట్ల తిప్పినా అది మొండికేసింది. సీతయ్య తో చెప్పగానే, అమ్మకి ఒక ఫోన్ కొనియ్యి అక్కడే చూసి అన్నారు. సరే అలా సర్ప్రయిజ్ చేద్దాంలే అనుకున్నా. ఒక సాయంత్రం చుట్టాలింటికెళ్ళి వస్తున్నాం.  వెతగ్గ వెతగ్గా ఒక ఆటో దొరికింది. ఆ అబ్బాయి మా ఇంట్లో వాళ్ళకి తెలుసుట మా ఇంటి దగ్గరే ఉంటాడుట లెండి.. మధ్యలో కొంచెం ఆగాలి సాగర్ అన్నాను. ఫర్వాలేదు అక్కా ఎక్కడ ఆపాలో చెప్పండి అన్నాడు.  నెను చెప్తాలే పద అని దారిలో ఏవైనా ఫోన్  అమ్మే దుకాణాలు కనబడతాయా అని చూస్తున్నా. స్కూల్స్ విడిచే టయిము దారంతా బాగా రష్ గా ఉంది. మధ్యలో  ఎక్కడా ఆటో ఆపడానికి వీలు అవలేదు. అటూ ఇటూ చేసి గోల్నాకా వచ్చేసింది. ఇంకో స్టాప్ దాటితే మా ఇల్లు వచ్చేస్తుంది.. రేపు నా ప్రయాణం..ఇప్పుడు తప్పితే ఫోన్ కొనడానికి కుదరదు.


రోడ్డంతా వెతుకుతున్నా ఎక్కడైనా ఫోన్ కొనచ్చేమోనని. గోల్నాక చౌ రాస్తా దగ్గర ఒక దుకాణం కనబడింది. అన్ని రకములైన ఫోన్ లు అమ్మబడును, రిపెయిర్లు కూడా చెయ్యబడును అని. సరే అని అత్తయ్యా మీరు, వల్లి ఆటో లో కూర్చోండి..ఇక్కడ ఫోన్ అన్ లాక్ చేస్తాడేమో అడిగి వస్తా అన్నా. సరే అన్నారు. నేను లోపలికెళ్ళి ఫోన్ చూపించా..నాకు తెలుసు అది ఇంక అవ్వదని...సరే అన్ లాక్ సంగతి వదిలి కొత్త ఫోన్ చూపించమన్నా. ఎవరికండీ ఏ రేంజ్ లో అని అడిగాడు. అదిగో ఆటో లో కూచున్నారే ఆవిడకి అని చూపించా. తొంగి చూసి, పెద్దావిడకా అని..పెద్ద పెద్ద అక్షరాలున్న ఫోన్ చూపించారు. కాదమ్మా మామూలువె చూపించండి అన్నా.. చూపించిన వాటిలో నా తెలిసున్నంత వరకు మంచిది అని అనిపించినవి మూడు పక్కన పెట్టి, చెల్లిని అత్తయ్యనీ లోపలికి పిలిచా...

వీటిలో మీకు నచ్చింది తీసుకోండి  అత్తయ్యా అన్నా. ఇవే ఉన్నాయా అన్నారు అత్తయ్య. ఇంకా చాలా ఉన్నాయండీ అని ఇంకా చాలా చూపించారు షాప్ వాళ్ళు  . టచ్ స్క్రీన్ లేవా అని అడిగారు అత్తయ్య. ఆ పిల్లాడు అమాంతం నోరు తెరిచాడు. ఆవిడ పలికే తీసుకి తెగ మురిసిపోయి ఉన్నాయి ఆంటీ అని వాటిని తెచ్చి చూపించాడు.. నాకు వాటి గురించి పెద్దగా తెలియదు కాబట్టి, నేను పక్కన నించుని చూస్తున్నా. అత్తయ్య వాటిని పరీక్షగా చూసి, ఒకటి సెలక్ట్ చేసారు. ఇది బాగుంది కదూ అని నన్నూ వల్లినీ అడిగారు. మేమిద్దరం తెల్లమొహాలేసి, దాంట్లో అన్ని ఫీచర్స్ ఉన్నాయో లేదో చూడాడం మాకు తెలీదత్తయ్యా, బుజ్జాయిని రమ్మని ఫోన్ చేద్దాం అన్నా. అత్తయ్య పట్టించుకోకుండా ఫోన్ ని చూస్తున్నారు.   ఈ లోపు ఆ షాప్ కుర్రాడు ఆంటీ ఆగండి, మీకు దీన్ని ఎలా వాడాలో చూపిస్తా అని తాపత్రయ పడ్డాడు. దాంట్లో చూపించడానికేముంది నాయనా..ఇక్కడ నొక్కితే ఓపెన్ అవుతుందీ..ఇలా స్క్రోల్ చేస్తే కాంట్టాక్ట్స్ వస్తాయి, ఇది నొక్కితే పాటలొస్తాయి అని టపా టపా అన్నీ ఆ అబ్బాయికి చూపించేసారు అత్తయ్య. ఆ అబ్బాయి చూపిచ్చిన ఎక్స్ప్రెషను చూసి అక్కడున్న 4గురు సేల్స్ పిల్లలూ, షాప్ ఓనరానీ కూడా మా దగ్గరికి వచ్చేసారు. నలుగురూ అడిగిన ప్రశ్నలకి అత్తయ్య అష్టావధాని లాగా జవాబులు చెప్తున్నారు. ఈ హంగామా విని లోపల రిపెయిర్ పని చేసుకుంటున్న ఇద్దరబ్బాయిలు, ఆటో అబ్బాయి కూడా కుతూహలం గా వచ్చి నించుని చూస్తున్నారు.

ఇంతలో అత్తయ్య ఇది ఎన్ని జీబీ అని అడిగారు. డేటా కార్దు అవీ ఇవీ అన్నీ అడుగుతున్నారు. బుజ్జాయిని పిలవక్కరలేదని మా ఇద్దరికీ అప్పటికే అర్థమయిపోయి చూస్తూ ఉన్నామంతే.
అన్నీ అయిపోయాయి. ఓనరు గారు ఫోన్ ప్యాక్ చేసేస్తూ, ఆంటీ మిమ్మల్ని చూస్తుంటే ముచ్చటేస్తోంది... మీకు 2 జీబీ ఎక్స్ట్రా ఇస్తా..రేపు పొద్దున్న ఎవరినైనా పంపండి మీకు కావలసిన పాటలన్నీ పెట్టిస్తా, మీకు ఏం పెట్టమంటారు.. సుప్రభాతం, విష్ణుసహస్రనామం పెట్టనా అన్నాడు. అవి నా దగ్గర ఉన్నాయమ్మా. వీలైతె మంచి పాటలు పెట్టు అన్నారు అత్తయ్య. సరే లెండి ఘంటసాల భక్తి గీతాలు పెడతా అన్నాడా అబ్బాయి. అబ్బే ఆ కలెక్షనంతా ఉందమ్మా..కావాలంటే మంచి కొత్తపాటలు పెట్టు అంటూ కొత్త సింగర్ల పేర్లేవో చెప్పారు అత్తయ్య. సారీ అండీ నాకు కొత్త ఆ సింగర్ల పేర్లు తెలియక పోవడం వల్ల మీకు చెప్పలేకపోతున్నాను. నా అజ్ఞానానికి అప్పటికే నేను బోల్డు చింతిస్తున్నా.ఇంక మీరు మరీ జెనరల్ నాలెడ్జీ కొచ్చన్లు అడక్కండి నేను హర్ట్ అవుతా...!

ఇంక ఫోన్ తీసుకుని వస్తుండగా షాప్ పిల్లాడొకడు.." అంటీ చివరాకరగా ఒక ప్రశ్నా , మీకు ఇవన్నీ ఎలా తెలుసూ, మీ కోడళ్ళకి కూడా తెలిసినట్టు లేదూ " అన్నాడు. అదేముంది నాయనా, నా కోడళ్ళకంటే, ఇంటి పనులు, పిల్లలు, చదువులూ ఉంటాయి. నాకు అలా కాదుగా.. నా మనవలందరూ పెద్ద పెద్ద చదువులు చదువుతారు. వాళ్ళకి తగ్గట్లు నేను ఉండాలా వద్దా అందుకే నేర్చుకున్నా..అయినా ఇదేమన్నా బ్రహ్మ విద్యా.. అని అంటూ చిరునవ్వుతో అందరికీ బై చెప్పి ఆటో లో కూర్చుని ఫోన్ సెట్ చేసుకుని అందరికీ కొత్త నంబరు ఇచ్చే ప్రయత్నం లో పడ్డారు అత్తయ్య.

ఈ సంఘటన్ని మా ఆఫీస్ లో అందరూ  మరీ మరీ గుర్తు చేసుకుంటుంటారు.. మొన్ననే మా  బాస్ అడిగింది...ఎన్నెలా , మీ అత్తయ్యకి ఇంకా ఐపాడ్ కొనలేదా అని...కొంటానండీ కానీ ఇప్పట్లో ఇంటికి ఎవరూ వెళ్ళట్లే..వెళితే తప్పకుండా పంపిస్తా అన్నా.. మరి ఆవిడకి వాడడం వచ్చా అని కొత్తగా వచ్చిన కొలీగ్ ఒకావిడ అడిగారు. పైన జరిగిన ఫోన్ కథ పూస గుచ్చినట్టు చెప్పారు మా బాస్ గారు. అమ్మో వెంటనే ఈ కథ మా అమ్మకి చెప్పాలి..ఎప్పుడూ తోచదంటుంది..ఏదైనా  కొనిస్తే వద్దంటుంది.. మీ అత్తయ్య దగ్గరికి పంపనా అని అడిగారావిడ. పంపండి కానీ జమైకా నించి ఇండియా కి టికెట్ మాత్రం మీదే సుమా అని నవ్వాన్నేను.

( 2012 లో కథ వ్రాసి పెట్టి  ఏ కారణం వల్లో మరి పోస్ట్ చెయ్యడం మరచిపోయాననుకుంటా. విమల గారి కామెంటు పుణ్యమాని నా బ్లాగ్ ని చాలా రోజుల తర్వాత చూసాను. అరె ఇక్కడొక డ్రాఫ్ట్ ఉందే అని చూస్తే పోస్ట్ చెయ్యడానికి రెడీగా కనిపించింది. . ఇలా గుర్తుచేసుకునే అవకాశం వచ్చినందుకు బోల్డు ఆనందంగానూ ఆవిడని కోల్పోయినందుకు బోల్డు దుఖం గానూ ఉంది)

10 వ్యాఖ్యలు:

sarma said...

ముసలాళ్ళు వీళ్ళకేం తెలుసనుకోకండీ, మీకంటే మేమే మేలు. :) అయ్యో! పనిలేక తీరుబడిగా కూచుని నా మటుకు నేను కంప్యూటర్ ఆపరేట్ చెయ్యడం నేర్చుకుని బ్లాగ్ రాసే దశకు చేరుకున్నా! తెలుసా :)

Ennela said...

అలా అనుకోనే అనుకోము మాస్టారూ. అందుకేగా మాకందరికీ మీరంటే అంత గౌరవం. పోస్ట్ చదివినందుకు బోల్డు ధన్యవాదాలు మాస్టారూ. అత్తయ్య గారి జ్ఞాపక శక్తి, సూక్మ గ్రాహత్వం చూసి ఎప్పటికప్పుడు ఆశ్చర్య పడడం అడ్మయిరు చెయ్యడం బోల్డు సార్లు జరిగింది. ఈ సీన్ అన్నిటిలోకి బాగా విస్మయం కలిగించింది నన్ను.

ch.kameswari Kameswari said...

లక్ష్మీ ఇది చదివాక నన్ను నేను చూసుకున్నట్లుంది సేమ్ మీ అత్తగారిలాగే నాకున్న నాలెడ్జ్ పెంచుకున్నాను మా అమ్నకేమి తెలీదు అనకూడదు అన్న పంతంతో మా కోడలు కన్నా ఇంటర్నెట్ నేనే వాడతాను మొబైల్ లోను పిసి లో కూడా

Lalitha TS said...

మీ ఇంటి "ఇంటెల్" లేడీ కబుర్లు ఎంతో బావున్నాయి - పంచుకున్నందుకు Thanks :)

Ennela said...

ఇదే కథ మీ కోడలు గారు వ్రాసారనుకుని ఇంకోసారి చదివెయ్యండి కామేశ్వరి గారు.. ఈ కథ మీ లాంటి (మా అత్తయ్య లాగా సూపర్ ఫాస్ట్ గా ఉన్న) ఇంటెల్లేడీస్ కి అంకితం...

Ennela said...

లలిత గారూ చదివినందుకు, మెచ్చినందుకు బోలెడు ధన్యవాదాలండీ

r. damayanthi said...

రచన బావుంది. మీ వ్యక్తీకరణ కూడా ఇంటెలిక్ట్యుయల్ గా వుందని తెలియచేయడానికి ఆనందంగా వుంది లక్ష్మి గారు.
గాప్ ఇవ్వకండి.
తరచూ రాస్తుండండి.
ఆల్ ద బెస్ట్.

Sairam Poguluru said...

కధ బాగుందండి.
తరానికి, తరానికీ అంతరం ... ప్రతి కాలంలో ఇలాంటి అత్తయ్య, మామయ్యలు ఉంటూ మనసుకు వయసుతో నిమిత్తం లేదని మనకు ... చెబుతారు.
సాయిరామ్

Ennela said...

ధన్యవాదాలు సాయిరాం గారూ.మీ రచనలూ చదవాలని కుతూహలంగా ఉందండీ

Ennela said...

ధన్యవాదాలు సాయిరాం గారూ.మీ రచనలూ చదవాలని కుతూహలంగా ఉందండీ